door: Johan Goossens
Dat is een vraag die ik dikwijls gesteld krijg van kennissen. Zeker diegenen met ook een gezin met kleine kindjes en een fulltime job. Grote ogen trekken ze, vol ongeloof, als ik ze vertel over mijn nieuwe passie, namelijk triatlon.
Ik antwoord dan steevast planning en een vrouw die ermee akkoord gaat. Want om iedere week 9 tot soms 11 trainingen tussen mijn agenda te wringen, moet ik echt dagen vooruit plannen. Ik heb gelukkig een job die me enkele “gratis” trainingen per week toestaat.
Zo kan ik 1 keer per week op en af fietsen naar Brussel centrum, toch goed voor 60km. (Iedereen verklaard me hiervoor suïcidaal) En ik kan ’s middags een uurtje gaan lopen in het warandepark (een goeie smogtraining voor Peking). Daarnaast zijn er de vaste trainingsavonden sinds jaar en dag, zijnde dinsdag en donderdag. Vroeger was dat voetbal, daarna atletiek en sinds 4maanden dus zwemmen. De zwaarste dobbers voor mijn vrouw om te slikken evenwel, zijn de voormiddagen in de weekends. Manlief ofwel 3uur op de fiets, ofwel een uur zwemmen, gevolgd door een uur lopen. Terwijl zij alleen op onze (b)engeltjes van zoontjes let, het eten maakt, het huishouden doet enz…
Dan is er ook nog te vermelden, de flexibiliteit van mijn 3coach Wim VdW, die direct mijn schema aanpast indien nodig, en die me zegt welke training ik kan overslaan als het echt moet.
Maar zoals je al erg veel hebt gehoord, achter elke man moet vooral een sterke vrouw staan.
Dus als ik ooit ga trainen voor de iron man, zal mijn succes toch staan of vallen met mijn eigenste iron lady. Dikke kus aan mijn zoeteke dus X. En ik zal er ook eentje geven in de plaats van mijn collega triatleten aan hun respectievelijke iron ladies!
