Dit weekend heb ik intens genoten van mijn eerste “echte” activiteit met “Team Planet X - InXites”, veel 3coach getrainden en vrienden. Zondermeer een tof event.
’s Morgens afspraak in Leuven, ik moet toegeven met een beetje knikkende knietjes aan de start. Ik had me voorgenomen om met de “trage” groep de eerste dag af te haspelen, daarna zouden we wel zien. Aan de start de eerste kennismaking met de mannen van de groep, het knikken in de knietjes werd enkel maar erger! Stevige kuiten, sterke verhalen kortom, een ander niveau dan op een gemiddelde zondag bij de start van een rit met de wielertoeristen!
De eerste 30km een beetje de kat uit de boom gekeken, links en rechts een eerste contact gelegd. De tongen kwamen al gauw los en de sfeer zat er goed in. Na 30km voelde ik dat het goed zat en ben ik gestopt met me te sparen. Me inhouden op de fiets, dat is mijn ding niet.
Als Luc het wat lastig kreeg heb ik geprobeerd een steenje, lees een duwtje bij te dragen en ook op de hellingen zat het goed! Toen de “snelle” groep ons voorbij kwam gesneld heb ik al gauw mijn karretje 15km aangehaakt tot de eerste bevoorrading.
De rest van de dag heb ik toch maar het zekere voor het onzekere gekozen en mijn weg verder gezet met de “trage” ( wat is dit relatief!) groep. Die eerste groep volgen…. hmm to risky, wat een beren! Na de tweede bevoorrading werd het voor velen heel zwaar, ik zag de lichtjes uitgaan en tot mijn grote vreugde, ik voelde me eigenlijk nog sterk. Papa Schrooyen kreeg even een kramp, de groep had het niet gezien of … in elk geval ze reden gewoon door. Jan is een sterke dus na wat stretchen gewoon terug op de fiets, we moesten ons immers haasten want we hadden geen GPS en we wisten de weg niet! Na jan wat te duwen op de helling die zich aandiende kwam hij er weer door! Sterk karakter! Anderen, wel met GPS hadden zich ondertussen laten uitzaken dus, ik kon proberen om de eerste groep terug in te halen. Dit was een test! 20min alles geven op de voorlaatste echte klim van de dag. Ik naderde maar het gat was groot. Ik moest en zou ze pakken. Eerlijk, ik wou eerst aankomen! In de afdaling alles blijven geven en een beetje voor de slotklim had ik ze te pakken. Direct met drie doorgetrokken de rest achter gelaten maar, this was to much. De sprint op de streep heb ik met één meter verloren!
Over de tweede dag kan ik kort zijn. ” Tof en nat” De eerste pakweg 70km redelijk zwaar, redelijk veel regen maar heel mooi ( proficiat aan de mannen die dit in elkaar gezet hebben! ). Dan werden we bijgehaald door de snelle mannen. Wim overhaalde me net om aan te pikken. De laatste goed 100km zou ik dus met ”de beren” afwerken.
Amaai! Op gewone wegen ging het redelijk hard maar ik kon goed volgen. Op hellingen was het soms alles geven om net niet te kraken maar mijn karretje bleef hangen. Ik zag een heel sterke Johan, wat kan die fietsen! Wie me ook verraste was Schrooyen jr! Ik plaagde hem hier en daar een beetje maar gogh wat was die ook goed!
Uiteindelijk viel het goed mee. Hier en daar even tanden bijten maar nooit compleet leeg. Toch was ik blij om rond 16u het eerste gehucht van Leuven binnen te fietsen!
Conclusie: Toffe gasten, veel respect voor wat die mensen opbrengen om naast hun job en andere taken zo een niveau te halen. Wat mezelf betreft, nooit compleet kapot gegaan en goede recup! Nu blijven werken aan die twee andere onderdelen waar ik minder sterk in ben. Lopen en zwemmen!
Als afsluiter, een oprechte “dankjewel” aan allen die dit mogelijk maakten. In het bijzonder de dames in de volgwagens en de 3coaches!
