Vorig weekend Epic 3. Net als Mario en Wim had ik in de zomer deze route als eens gereden. Vorige maand samen met Wim en Wouter nog eens een ingekorte versie van het parcours. Het was dus de 3de keer dat mijn beentjes over deze wegen mochten ronddraaien. We gingen zaterdagmorgen in de zon van start in de (mooie) nieuwe teamuitrusting. Na de eerste bevoorraading gingen de beenstukken aan de temperatuur was aan het zakken en iedereen kreeg het wel een beetje koud. Echter niet voor lang. Mario en Johan legden het tempo weer goed hoog en we kregen al snel weer lekker warm. Groep 1 werd kleiner naarmate we dichter bij het einde van dag 1 kwamen. Echter voor de slotklim had ik geen echte versnelling meer in de benen.
Dag 2 vertrokken we een uurtje na de 3de groep. En na de opwarming ging het ook hier weer stevig. Iets te stevig voor mij. Wattages van meer dan 300 watt gedurende de hele klim is voor mij te veel van het goede. Het tempo werd dan ook wat gedrukt. En de sterksten (Johan!) reden dan een heel stuk meer aan kop. Maar op die manier werkte ik toch een mooie training af gem hf van 129 bpm en met enkele stukjes aan kop tegen wedstrijdtempo (ironman!). Ik was tevreden. Ik voel dat ik elk jaar beter herstel van deze ritten. Dus een jaartje ouder heeft zo zijn voordelen.
Verder wil ik iedereen bedanken voor de aangename sfeer, Wim in het bijzonder voor de weer mooie uitdagende route die hij heeft uitgetekend. Ik ben er zeker van dat enkele atleten hun grenzen hebben verlegd. Dat was toch de bedoeling nietwaar!
