Zondag was het zover, de spreekwoordelijke eerste keer. Op zaterdag voor de eerste keer al het materiaal bij elkaar geraapt, amaai een triatleet moet aan veel denken. Op zondag netjes op tijd vertrokken.
Zwemmen: Was meteen ook de eerste keer in open water. De concentratie op de techniek die me was opgedragen door Tine was beperkt. Het was meer de weg zoeken en aanvaringen uit de weg gaan dan “mooi zwemmen”. Voor mijn doen kwam ik toch redelijk snel uit het water. Wel duizelig en kramp in de hamstrings. Maar bon.
Fietsen: Wat geklungel in de wissel maar dan goed en wel vertrokken. Na 10 min vind ik een goed ritme en het gaat gemakkelijk. Van die eerdere kramp heb ik geen last. Ik kan eigenlijk sneller maar ik ben die eerste keer toch een beetje bang van wat nog komen gaat. Dus vooral de laatste ronde beneden mijn niveau, veel eten en drinken.
Lopen: Op aanraden van Wim rustig begonnen en dat tempo had ik rap goed vast. Ik kwam na even bij Mario en we hebben anderhalve ronde samen gelopen. Wel kwam er vrij snel een zeer intense pijn in de buik. Soms niet te harden. In de laatste ronde ben ik zelfs een café binnen gelopen om het kleine kamertje te bezoeken. Hier verlies ik 10 min en met die kramp was versnellen ook niet mijn eerste gedacht.
Vooraf had ik me voorgenomen dat ik op 5u30 binnen wou zijn zonder te froceren. Uiteindelijk was ik gisteren binnen in geen 5 uur dus dat zat OK. Het kan sneller in de toekomst maar eerst dat andere doel, een Ironman finishen.
Op de kramp na ben ik zeer tevreden. Nu is de vraag of die kramp aan de voeding van die dag ligt dan wel aan een restantje van wat gastro problemen op vrijdag en zaterdag. We zullen dat nog wel uitvissen tegen 5 juli.
Henk
