Een aantal keer per jaar organiseert IVAC Izegem enkele testen op de piste zoals coopertest, 5km, 10km en uurloop. Deze morgen om 9u00 ging de jaarlijkse najaarse uurloop door. Door de slechte weersvoorspellingen was de opkomst zeer mager te noemen met 12 starters. Een uur op de piste rondjes maken is nu ook niet echt de leukste bezigheid, maar kom.

Na het seizoen ben ik eigenlijk gewoon blijven lopen maar niets intensief, dus dit zou wel eens pijn kunnen doen. De temperatuur was eigenlijk ideaal, maar de stevige wind maakte het een lastig uur! Ik wou vooraf boven de 16km/u uitkomen en dat is me gelukt ook. Ik heb eigenlijk mooi constante kilometers gelopen en kende niet echt een verzwakking.

Ik liep 41 ronden en 131 meter wat uitkomt op 16km531m.

Tijdens de uurloop droeg ik mijn garmin en in bijgevoegde printscreen (krijg ik er momenteel niet op) zie je dat hij wel meer rekent dan de ideale lijn. Je loop in de bocht inderdaad altijd wat extra afstand en zeker als je al iets moet uitwijken om andere lopers in te halen, maar een verschil van meer dan 300m (16,891km) is toch beetje veel…. Ik heb er niet echt een uitleg voor, vandaar dat ik dus het resultaat volgens het aantal ronden als maatstaf zal nemen.

Tijdje geleden dat ik nog eens iets neerschreef, maar veel viel er tot op vandaag ook nog niet te beleven op sportief vlak. Na Ieper hebben we er een goeie twee weken de riem afgelegd en niet meer gezwommen en gefietst. Het lopen daarentegen hebben we wat afgebouwd aan intensiteit, maar ik bleef het toch onderhouden om te voorkomen dat ik al te veel zou toenemen in gewicht.

Wedstrijden heb ik al helemaal niet meer gedaan, maar nu begin ik toch eens te verlangen naar een inspanning die de longen weer eens doet opengaan. Komende zaterdag ga ik dan ook eens van start in Izegem voor een uurloopje op de piste. Eentonig, dat wel, maar het wordt een goeie training en we zien wel waar we geraken. Ik sta in elk geval een stapje verder dan vorig jaar want toen zat ik na een “ongelukje” op het werk nog in het gips met mijn linkervoet.

Ik zal stilaan eens beginnen kijken welke wedstrijden ik volgend seizoen zal meepakken. Er zullen zeker een pak dezelfde als dit jaar bijzitten, maar hopelijk geraak ik ook eens over de grens om andere oorden te verkennen.

Na de schitterende prestaties van Wim Vandewielle en Sofie Goos dit weekend in Florida stonden de gedachten toch weer wat meer op triatlon. Het wordt dus zaak om de donkere maanden goed door te komen en dan vol goeie moed aan het nieuwe zomerseizoen te kunnen beginnen.

Winterduatlons zijn helaas niet echt aan mij besteed (mede doordat mijn MTB niet meer wedstrijd geschikt is en eigenlijk pensioengerechtigd is). Een aantal loopwestrijden en misschien ook Bike and Run’s zullen een goed alternatief vormen.

Gisteren vond de eerste editie plaats van de In Flanders Fieldstriatlon in Ieper. Met wat kinderziektes mag het toch wel als een zeer mooie wedstrijd aanzien worden en hopelijk komt er volgend jaar een tweede editie! Leuke locatie, mooie en ferm lastig parcours (zowel fietsen als lopen) en een groot en sterk deelnemersveld.

Mijn voorbereiding in de week verliep allesbehalve goed doordat ik mij verre van 100% voelde, maar naarmate het weekend dichterbij kwam leek alles weer in orde te komen. Ik had alvast niet veel meer getraind en verwachte een behoorlijk resultaat, maar geen uitschieter.

Het zwemmen in Zillebeke vijver ging goed en zoals verhoopt kwam ik samen met Frederik Vanlierde uit het water. De rest volgde wel op zeer korte afstand. Frederik volgen op de fiets zat er helaas niet in. Het parcours had ik vooraf verkend en ik wist dat het slecht zou aflopen om mij reeds in de beginkilometers te forceren. Algauw kreeg ik het gezelschap van Lander Dircken en Bart Decru. Met ons drieën kwamen we de wissel binnen; toen al meer dan 2 minuten na Frederik. Achter ons was er blijkbaar ook een serieus gaatje gevallen en dus mochten we met ons drie de 2 podiumplaatsen naast Fré bevechten.

Bart Decru vertrok snel en ik moest hem volgen. Iets verder ging ik over Bart naar de tweede positie maar toen nam Lander het commando over. Hij liep een 10sec weg van mij, maar naar het einde van de eerste ronde kon ik hem weer bijbenen en er in de tweede ronde van weglopen.

Ik eindigde dus met een sterk loopnummer onverhoopt als tweede.

Dit kan tellen om mijn triatlonseizoen mee af te sluiten. Nu efkes de riem eraf, maar voor niet te lang zodat we snel kunnen verder werken aan de minpuntjes naar volgend jaar toe.

De volledige uitslag vind je HIER

Foto’s komen eerstdaags in het fotoalbum.

Morgen vind in Ieper de eerste editie plaats van de In Flanders Fields triatlon en het wordt meteen mijn laatste wedstrijd van het seizoen. Of ik er nog eens zal kunnen invliegen blijft de vraag want ik kende eigenlijk een behoorlijk belabberde week.

Vorig zondag voelde ik me niet echt lekker en dat bleef zo een 3-tal dagen goed in mij hangen. Een doktersbezoek met bloedonderzoek bracht nochtans niet echt iets abnormaal aan het licht behalve een beetje een hoge bloeddruk. De rest van de week ging het lichtjes beter, maar ik kan toch niet zeggen dat ik er helemaal door ben.

Daardoor vielen de trainingen deze week serieus in het water. Ik heb welgeteld 3 trainingen afgewerkt deze week aan zeer lage intensiteit. Met 2 loopjes, 1 fietsritje en 0 zwemtrainingen ga ik dan dus ook met wat vraagtekens aan de start staan.

Nochtans hebben een pak mooie namen de weg gevonden naar Ieper: Frederik Vanlierde komt nog eens wat snelheid opdoen voor hij vertrekt richting Hawaï, Stijn “Cipo” Demeulemeester, Lander Dircken, Tim Brydenbach, Wouter Monchy, Koen Veramme, Bart Decru, Koen Demuytenaere,….

We zien dus wel wat het wordt morgen en hopelijk kan ik toch mijn geslaagde seizoen afsluiten op een deftige manier.

Woensdag 2 september 2009. Ik werd 28 jaar en mocht op mijn verjaardag voor de eerste keer deelnemen aan de Zwintriatlon. Ik was er vorig jaar naar gaan kijken met mijn papa en wilde hier koste wat kost deelnemen. Ik slaagde er in om mij in te schrijven want net zoals Brugge is deze wedstrijd in een mum van tijd volzet!

Bijna alle toppers van Hawaï tekenden present en het beloofde een hoogstaande wedstrijde te worden. Ik ben vooraf nooit te streng voor mezelf en hoopte me hier binnen de top 20 te kunnen plaatsen. Ik kreeg startrecht in de wave van de toppers en mocht me op de eerste rij leggen. Ik kreeg zelfs een speciale “gele” badmuts als betere zwemmer en ik moet eerlijk toegeven dat ik me daar wat onwennig voelde tussen Rutger Beke, Stijn Goris, Luc en Frederik Vanlierde, Bert Jammaer, Dennis Devriendt,…

De wedstrijd dan:

Het zwemmen verliep schitterend. Ik zwom van de eerste meters op kop en stond deze plaats niet meer af. Ik wist niet hoe het achter mij gesteld was, maar blijkbaar had ik samen met Stijn Goris een klein gaatje op de andere. Een behoorlijke wissel en ik zat als tweede kort achter Stijn op de fiets. Ik moest wel een gat laten op Stijn bij het aantrekken van de fietsschoenen. Niet lang daarna passeerden Luc, Frederik en Tom Vander Hoogersraeten mij.  Ik durfde niet aanpikken omdat ik bang was om me te forceren en ook om een kaart te krijgen en liet een behoorlijk gat. Nu, ik zag ze lange tijd in de verte rijden en eigenlijk zaten ze toch wel vrij dicht op elkaar te fietsen. Topfavoriet Bart Aernouts vloog me voorbij en fietste schitterend naar de kop. Na een groot half uur kwam Bert Jammaer bij mij en met hem kon ik de rest van de fietsproef volmaken. Enkel Michael Dewilde passeerde ons nog en ik kwam dus als 7e binnen met de fiets. Ik voelde me toen nog redelijk en het lopen ging goed. Het was leuk lopen daar op de dijk! Overal volk en belangrijk voor mij: niet te warm! Eindelijk kon ik eens een aanvaardbare looptijd neerzetten en ik moest enkel Bert Jammaer in de eerste meters en Marc Geerts iets verderop laten passeren.

Ik finishte zeer tevreden als 9e!

Ik denk dat ik gerust mag zeggen dat ik toch een pak minder train dan alle 8 de mannen voor mij en dat ik dus goed gespresteerd heb.

Wim Vandewielle deed het overigens bewonderenswaardig schitterend en eindigde knap 20ste in voor hem toch zeer zware tijden! Knap, niets dan bewondering voor de manier waarop hij bezig is!

Johan Smolders had in het weekend nog een knap podium gehaald in Viersel en kwam in Knokke ook alweer aan de start. Hij finishte samen met Wim als 21ste! En dat met een wisselvallige voorbereiding door een kwetsuur aan de kuit! Knap!

Nog één wedstrijd op 20 september in Ieper!

Amper 1 week na het BK kwart in Izegem stond de volgende wedstrijd alweer op het programma. Teammakker Mario Appermans organiseerde in Neerpelt namelijk de eerste editie van Limburg226 (volledige triatlon) en Limburg 113 (halve triatlon) en hier konden we als team zeker en vast niet ontbreken. Vooraleer ik het verloop van de wedstrijd neerschrijf wil ik toch de organisatie een dikke proficiat wensen. Mario en al zijn helpers hadden een zware opdracht en ikzelf vond het alvast meer dan geslaagd voor de eerste editie. Zeer mooi parcours, correcte afstanden en stralend weer maakten er een mooie dag van! Chapeau mannen en hopelijk volgend jaar een tweede editie!!

Mijn wedstrijd dan:

Het zwemmen verliep in één rechte lijn over 1900m en was zonder wetsuit. Ik kwam na 22m22 uit het water met Tim Brydenbach zoals verwacht in mijn zog.

Samen vertrokken we met de fiets voor 3 ronden van 30km langs prachtige wegen met uitstekende asfalt. We hadden een goeie verstandhouding en elk om beurt namen we de kop. Na de eerste ronde zagen we dat enkel teammakker Johan Smolders naderde. Na 2u18m34 fietsen mochten we de fiets aan de kant zetten en waren we nog steeds met ons 2 alleen voorop.

Het afsluitende lopen werd voor Tim een makkie (zo zag het er toch uit) en beloofde voor mij een zware opdracht te worden. In feite had ik hiervoor te weinig kilometers in de benen en het was nu ook niet dat ik mijn gespaard had in het fietsen. De eerste ronde ging nog wel, maar de tweede werd loodzwaar (door de afstand en het warme weer). Ik moest mezelf echt verschillende keren verplichten om te blijven lopen. Ondertussen zag ik achter mij een ontketende Frederik Sleutel supersnel dichterbij komen en voelde ik de bui al hangen. En inderdaad, in de laatste 1,5km ging Frederik me voorbij en finishte ik dus als 3e in 4u05m25.

Nu, een dikke proficiat aan Tim die de verdiende winnaar was! Frederik zette de snelste looptijd neer. Ik was dus wel zeer tevreden met mijn 3e plaats en ik legde een vrij constante wedstrijd af!

Ondertussen had Johan wegens een kuitblessure de strijd moeten staken. Wim Dedoncker was schitterend bezig op de volledige afstand maar moest spijtig genoeg met een pijnlijke en gezwollen knie de strijd staken. 

De volledige uitslag vind je HIER terug

Volgende wedstrijd volgende week woensdag in Knokke!  

Elk jaar is het als Izegemnaar uitkijken naar 15 augustus omdat dan de jaarlijkse triatlon doorgaat in eigen stad. Dit jaar werd het nog extra speciaal doordat deze wedstrijd telde als BK! De wedstrijd was volzet en alle toppers waren present op Peter Croes na. De weermannen hadden een warme dag beloofd en ze zaten er deze keer recht op.

De hele week word ik in Izegem door iedereen aangesproken over de conditie en vraagt men naar mijn verwachtingen en zo komen de zenuwen toch wel vroeg naar boven. Op donderdagmorgen krijg ik het verschrikkelijke nieuws dat de vrouw van mijn coach Wim Vandewielle overleden is na een tragisch verkeersongeval. Ik kon het echt niet geloven, maar helaas bevestigden alle mogelijke bronnen hetzelfde vreselijke nieuws. Ik kende Kristel nu twee jaar en van bij onze eerste ontmoeting heb ik ze gekend als een lieve, joviale, prachtige dame die altijd voor iedereen klaar stond! Dit was zo oneerlijk. Ik heb er tot op vandaag nog steeds de juiste woorden niet voor om dit uit te drukken, maar het doet enorm veel pijn. Na de tegenslag die Wim Dedoncker en Kristel Laurreysen kenden met Lara* was dit het tweede zware verlies voor het team dit jaar.

Ik wilde het dus op 15 augustus extra goed doen! Voor alle mensen die me steunen en in het bijzonder voor Wim, Tess en de getroffen families.

Het zwemmen ging super! Doordat het water boven de 22°C warm was werden wetsuits voor iedereen verboden. Ik had echt een supergevoel en ging lange tijd aan kop. Even over halfweg kwam Ludovic Dernier naast me en naar het einde toe besloot ik in zijn voeten te zwemmen. Ik had het gevoel dat hij af en toe eens een versnelling plaatste, maar ik kon eigenlijk vrij vlot volgen. Zo kwam ik dus als tweede uit het water. Op de brug maakte ik een kleine slipper en ging ik eventjes tegen het asfalt, maar ik kon onmiddellijk verder lopen richting wissel. Nuja, lopen…zeg maar sprinten voor mij! Ik moest alles geven om in die kopgroep te zitten; wat me ook lukte. Maar het had veel krachten gekost in die wissel en ik kon echt geen vuist maken in het begin van dat fietsen. Na de eerste brug liet ik in het naar beneden rijden een klein gaatje aan een rondpunt en dit was fataal genoeg om de aansluiting te verliezen. Verd….

De andere 6 waren gaan vliegen en ik kon dus wachten op de volgende groep. Ik denk dat het zo een man of 10 waren en hierbij kon ik de rest van het fietsen afwerken. Nu nog 10km lopen in die hitte…wat zeker niet mijn weer is. De eerste kilometers waren zwaar, maar ik kwam toen in mijn ritme en werd verder door niemand meer bijgehaald. Ik kon nog een sterke Timon Carmans bijhalen en ook Willem Brems passeerde ik.

Hiermee eindigde ik als 14e in deze sterk bezette wedstrijd. Tevreden.

Op voorhand had ik gezegd dat ik top 15 wilde halen en dat is me dus gelukt. Maar dat ik vooraan de rol moest lossen mag niet! Ik weet dus waar ik moet aan werken wil ik dichter eindigen.

Volgende wedstrijd wordt de Limburg113 komende zondag!

Vorig jaar maakte ik ook deze verre verplaatsing om er deel te nemen aan de trio-wedstrijd samen met Johan Smolders en Wim Vandewielle. Dit jaar had manager Wim DD er een teamwedstrijdje van gemaakt op de 1/8e individuele triatlon. Ik kon trouwens nog wel een goeie prestatie gebruiken na de tegenvallende prestatie van vorige week in Berlare. Het was een leuk sfeertje daar in Wuustwezel! Een pak deelnemers, leuke omloop, veel supporters, mooi weer,…!

Het volledige planetx - inxites team stond er aan de start en wilden zo goed mogelijk scoren. Maar ook niemand minder dan Bart Aernouts had de weg gevonden naar daar. Over de plaats op het hoogste schavotje waren de meningen dan ook vooraf unaniem, maar we gingen dat natuurlijk niet zomaar cadeau geven.

Om 18u30 werd het startschot gegeven voor 2 kleine rondjes zwemmen samen goed voor 750m. Voor mij was het de taak om zo snel mogelijk alleen weg te geraken en een zo groot mogelijke voorsprong op te bouwen op de tegenstand. De eerste ronde verliep vlot, maar in de tweede ronde was het wel was slalommen tussen gedubbelde atleten. Uiteindelijk kwam ik alleen aan wal met een minuut voorsprong op de eerste achtervolgers.

In het fietsen was er eigenlijk maar één tactiek: niet achterom kijken en hopen dat Bartje Aernouts niet al te snel over mij vliegt. Ik kan toch behoorlijk goed standhouden en op het einde van de laatste ronde sluit Bart aan en raak ik hem na één van de laatste bochten kwijt. Toch kan ik al bij al de schade beperken en beginnen we samen aan de afsluitende looproef.

Het lopen ging deze keer wel naar behoren. Ik vond onmiddellijk mijn tempo en kon mijn tweede plaats vasthouden tot aan de finish.

Met Wim Vandewielle op 3, Mario Appermans op 5 en Wim Dedoncker op 7 mochten we als team zeer tevreden zijn. Johan Smolders moest met een kuitblessure noodgedwongen het lopen aan zich laten voorbijgaan, maar anders was hij ook zeker en vast in de voorste gelederen te vinden. Bart Schrooyen bewees nog maar eens zijn kwaliteiten met een knappe 4e plaats.

En Sterke “Beer” Bart Aernouts….ja, alles lijkt zo gemakkelijk als je hem bezig ziet! Een terechte Sterke Peer!

Nadien nog met de mannen van het team en enkele 3coachers een hapje gaan eten en dan tevreden naar het thuisfront.

Gisteren heb ik het BK sprint in Antwerpen links laten liggen omdat ik toch liever de kwartafstand doe en daarom startte ik in de kwarttriatlon van Berlare. Een nieuwe formule met deze keer wel 1500m zwemmen en een nieuw loopparcours gaven de wedstrijd voor mij een meerwaarde tegenover vorige edities.

Plaatselijk atleet Wouter Monchy wou dit jaar absoluut met de overwinning gaan lopen en had dit seizoen al enkele keren laten zien dat hij sterk was. Ik was vooraf vastbesloten om het hem zo moeilijk mogelijk te maken.

Het zwemmen ging wel, maar daarmee is het dan ook gezegd. Ik kwam samen met Wouter uit het water en de tegenstand was een serieus stuk achter doordat iedereen blijkbaar een 100m te ver had gezwommen. Ook ik vond dat de boeien zeer moeilijk zichtbaar waren en ik kon me een klein beetje oriënteren op de vrouwen die 5 minuutjes eerder waren vertrokken. Het gevoel tijdens het zwemmen was wel allesbehalve goed te noemen. Verzuurde armen en slechte ademhaling lieten me nooit toe om het tempo hoger te leggen.

Het fietsen werkte ik zo goed mogelijk samen met Wouter. Een verraderlijk windje maakte het toch zwaarder dan verwacht, maar we konden nog een minuutje meer bonus nemen op de eerste achtervolgers.

In het lopen viel ik echt compleet door de mand. Het was van in de eerste meters een ramp. Niets van kracht in de benen, slechte ademhaling, … Ik had mijn garmin aan en die gaf op het einde aan dat ik gemiddeld 4′15 per km had gelopen… dat is nog net iets sneller dan op training.  Ik heb er geen uitleg voor en was nadien enorm ontgoocheld.

Ik finishte nog als 3e, maar op veel te verre afstand van de winnaar. Gelukkig dat de andere nog iets meer hadden gezwommen of anders was ik in het beste geval 4e geworden, want Pieter Vanhee eindigde op amper 13 seconden na mij.

Hopelijk kan ik deze wedstrijd snel vergeten en is er naar Izegem toe verbetering in zicht. Ik vertrek nu voor een weekje naar zee en hopelijk kan ik daar mijn batterijen opladen tegen De Sterke Peer en Izegem.

Dit weekend was er weer een weekendje duatlon en triatlon op de Lange Munte in Kortrijk. Nadat Joerie Vansteelandt een nieuwe Belgische titel in de duatlon had veroverd op zaterdag mochten wij op zondag om 15u van start gaan voor de kwarttriatlon.

Er stonden een pak sterke namen aan de start: internationals als Ludovic Dernier en Kjell Verleysen, offroad specialist Yeray Luxem, een sterke Trigt delegatie, Stijn Demeulemeester,… en dat beloofde uiteraard een zware wedstrijd te worden. Neem er een stevig fiets- en loopparcours bij met een zonnetje en een serieuze wind en je hebt alle ingrediënten om er een leuke namiddag van te maken.

Speaker Hans Cleemput kaderde alles zoals altijd op een professionele manier in samen met Johan Tack. Wat die mannen allemaal weten over de atleten. Deze kunnen elke wedstrijd interessant maken!! Waar voor uw geld!

Wat mijn wedstrijd betreft:

Het zwemmen ging zeer goed. Ik wilde van in het begin het tempo hoog houden om met zo weinig mogelijk samen uit het water te komen. Het doorgaan ging zeer vlot, terwijl het terugkeren zwaar was door de wind. Uiteindelijk kwam ik samen met Ludovic Dernier uit het water na iets meer dan 17 minuten.

We begonnen samen te fietsen, maar ik voelde al snel dat ik op mijn adem ging trappen. Ludovic fietste zo hard dat ik zelfs de tijd niet kreeg om mijn voeten in mijn schoenen te steken. Hem volgen zou waarschijnlijk mijn doodsvonnis geweest zijn op dit parcours en dus moest ik hem spijtig genoeg laten rijden. Dan maar alleen op pad en zien wanneer de rest ging komen. Halfweg de derde van 4 ronden kwam een groep van 10 man bij mij, met alle verwachtte namen (behalve Timon Carmans van ITC die door materiaalpech de wedstrijd moest verlaten). Met deze groep eindigde ik de 44km en ik kan wel zeggen dat die laatste ronde zeker en vast de snelste was, maar tevens ook deze waarbij ik het minste arbeid moest leveren.

Voor het lopen vreesde ik dus het ergste tegenover de andere mannen uit onze groep. Maar ik kon toch nog een 6e looptijd neerzetten en eindigde eveneens op de 6e plaats. Ik was hiermee zeer tevreden en mits nog enkele procentjes winst en wat meer kracht in de benen tijdens het fietsen denk ik wel om klaar te geraken voor het BK op 15 augustus in Izegem.