We zijn bijna eind februari en dat betekent dat het seizoen zich gauw op gang zal schieten. Naast enkele verplichte nummers heb ik er nog een aantal eigen keuzes aan toegevoegd zodat mijn planning bijna vol geraakt en ik duidelijk merk dat ik een ander seizoen zal afwerken dan vorig jaar. Meer niet stayer wedstrijden en twee halve triatlons op de planning.

Met Team Planet X zullen we allen aan de start staan in Geel, Leuven, Sterke Peer en Neerpelt.

Ik zal net als vorig jaar mijn eerste wedstrijd afwerken in De Haan.

In volgorde zal mijn seizoen er als volgt uitzien: De Haan/Herderen/Clubkampioenschap ITC/Geel/Leuven/Brugge/Kortrijk/Sterke Peer/Izegem/Neerpelt/Knokke/Ieper. Als ik overal op tijd ingeschreven geraak tenminste. Ik zit ook nog met Hamme en Berlare in mijn hoofd, maar eerst moet ik weten of het thuis en op het werk allemaal wel regelbaar zal worden. Hoogstwaarschijnlijk komt er hier en daar nog wel een test tussen en enkele stratenlopen.

Conditioneel gaat het normaal voor de tijd van het jaar denk ik. Er is nog veel werk, maar we hebben ook nog wel wat tijd.

Vorige week voor de eerste keer op weg gegaan met de nieuwe roadbike en mits nog enkele kleine aanpassingen aan de positie dik in orde. Ik kijk er ook naar uit om eens met mijn Stealth op pad te gaan.

Ik probeer nu ook reeds wat bezig te zijn met mijn gewicht in tegenstelling tot andere jaren. Mijn huisarts is ervan overtuigd dat ik tot aan 73kg zou moeten geraken om onder de noemer “scherp” te komen staan. Momenteel zit ik op 78kg, dus het wordt nog een helse opdracht, maar we hebben een doel….

Vorig zaterdag werd er door het team planetx 2009 afgesproken bij Wim Dedoncker thuis voor een gezamenlijke training op crossfiets of MTB. Door de ziekte van Johan bleven we nog met 4 over. Doordat ik een woelige nacht had met onze Robbe die ziek was had ik al geen super indruk en  ik had al snel door dat ik nog een ferm stuk tekortschiet op de fiets. Tijdens de laatste 10km was ieder putje of bultje genoeg om mij een gaatje te doen laten op de rest. Ik was dan ook niet ontevreden toen we plots terug Wim zijn straat binnenreden. ’s Avonds stond er nog een babyborrel op het programma. De dag nadien stond er een kort loopje gepland. Mijn benen voelden superzwaar aan en ik dacht natuurlijk dat dat door de rit van zaterdag was waar ik toch ook diep moest gaan op sommige stukken. Ik kon het tempo lopen dat ik anders liep, maar het kostte me precies een stuk meer moeite. Maandag heb ik nogmaals gelopen maar ik hield er hetzelfde gevoel aan over. Deze morgen wist ik bij het ontwaken onmiddellijk de oorzaak van het mindere gevoel. Misselijk, krampen en koorts beloofden deze morgen niet veel goeds. Alle trainingen natuurlijk afgelast en terug het bed in. Het slapen heeft me wel deugd gedaan, maar het is nog bijlange niet over. We zullen zien wat het morgen geeft. Ik had me het eerste verslagje hier toch iets anders voorgesteld.

Hopelijk is het slechts een klein plaagske en gene griep.