vorige week zaterdag, een beetje plattekes de laatste dagen al stond er een teamtraining op het programma , en deze keer was het aan mij om een traininkje te organiseren.

Samen met het voltallig team en met enkele atleten van 3coach stonden we klaar in Grobbendonk voor een ritje  door het hageland van ongeveer 150 km.

Nadat ik een uurtje of twee de kop had getrokken op een klein verzetje voelde ik dat ik nog steeds redelijk slapjes was en heb ik me wijzelijk in de groep geplaatst . Zo kon ik ook goed zien wie van de gasten er al een supervorm had en wie niet en ik moet zeggen van Mario, maar zeker ook van WimDD ben ik toch een beetje verschoten , zoals die gasten omhoog vliegen op die korte hellingen …….

Ik hoop hiermee dat ik op een epic terug over mijn oude benen kan beschikken anders denk ik dat het wel eens een zwaar weekend kan worden )-: . Zelf op het laatste van de training toen we nog even gekoerst hebben kreeg ik het ferm lastig , heb die gasten dan maar wijsgemaakt dat ik even op de laatste moest wachten omdat die de weg niet wist (ze moeten alles ni weten he )

Ik ga me nu toeleggen op den epic en hoop hierdoor mijn form te krijgen voor de maand Mei waar toch enkele belangrijke wedstrijden op de kalender staan.

grt

Jo, en spaar mij een beetje op den epic he gasten (-:

Men eerste wedstrijd , en zoals het vorige jaar direct bingo beter kan je niet starten natuurlijk

Ik wist dat ik kans maakte op dit parcours en als je dan na het zwemmen samen kan starten met Mario ……….  . voor de wedstrijd stak het in men hoofd dat we Wim gingen afzetten na het fietsen en dat hij het maar moest afmaken tijdens het lopen ,maar aangezien Wim er ’s morgens een beetje belabberd uitzag na een nachtje braken …..had ik met Mario afgesproken om 25 km alles of niks te spelen en net zoals het vorige jaar lukte dit perfect . Ik vind het soms zelf raar hoe snel sommige moeten lossen , maar da denken die gasten zeker ook als ik als een baksteen int water lig

Al bij al was het nog een moeizame overwinning nadat ik tijdens de eerste ronde lopen even stil moest staan wegens krampen ( toch iets te diep geweest op de fiets ) en zo Mario even moest laten gaan , maar in de tweede ronde met in het achterhoofd dat ik iets beloofd had aan Kristel en Wim kwam ik er terug door en voela

aangezien we met het team hier de volledige tegenstand verpulveren (1,2,3,4)denk ik toch even met de voetjes op de grond blijven , want het echte werk moet nog beginnen

Het echte werk voor het team zal in mei te doen zijn wanneer we twee weken achter elkaar van partij zijn in Geel en Leuven , en ik ben er vast van overtuigd dat we hier terug een mooi resutaat gaan neerzetten met het team

grt

Jo

Bijna gaat het beginnen , net zoals het vorige jaar start ik terug met men eerste wedstrijd van het seizoen te Herderen een prima wedstrijdje om eens een serieus testje te doen . Het vorige jaar won ik hier nog redelijk vlot maar dit jaar zal het zo makkelijk niet zijn . Alleen men teammaten al , als ik zie hoe ze bezig zijn op den asicoach is het om schrik te krijgen . Alle schrik moet ik niet hebben want ze staan mee aan mijn kant (-: 

Het vorige jaar had ik hier samen met Mario nog het verschil gemaakt tijdens het fietsen toen was het jong tegen oud , maar ondertussen ben ik weer een jaartje ouder geworden en nen oude word er niet sterker op , terwijl die jonge snaken bij een jaartje ouder worden nog wel een jaartje sterker worden

Over het team denk ik dat we na een jaar sleutelen , er dit jaar wel echt een team hebben staan met nieuwkommer Bart hebben we iemand die van de eerste meters er direct de pees kan opleggen tijdens het zwemmen zodat de rest al op achtervolgen is aangewezen . vervolgens hebben we met mij en Mario twee mannen die het tijdens het fietsen serieus overhoop kunnen zetten om vervolgens onze kopman het te laten afwerken ( hopelijk leggen we Wim hier niet te veel druk mee op , maar hij heeft de vorige week al bewezen dat hij weeral een trapje hoger staat dan het vorige jaar )

Dus normaal zou er zeker iemand van P.X.op het podium moeten staan , en met onze chef naast de kant denk ik ook dat minder niet goed zou zijn , voor mij begint het alvast te kriebelen

tot zondag

Jo

Toen ik vorige week een telefoontje kreeg van Wim VDW, had ik al een gevoel dat er iets niet pluis was. Wim had al een paar dagen niet gelogd op den asicoach en dat is voor Wim verre van normaal.

Met dit vreselijke nieuws staat de wereld weer even stil, hoe machteloos je hier ook tegenoverstaat je kan er niks tegen opbrengen, je kan er niks meer aan veranderen, je kan denken zoveel je wil waar zit die gast daarboven nu,………..

 Al de hele week zit ik in men kop te denken hoe kan ik hier helpen, maar het probleem is gewoon dat dit niet kan, je kan er zijn als ze je nodig hebben, maar je kan het niet meer oplossen. 

Kristel, Wim super veel sterkte en ik denk niet alleen vanwege mij en Vanessa  maar van heel het team, het kempisch triatlonteam, al jullie atleten kortom heel de triatlonwereld en ver daarbuiten leeft met jullie mee, en in Herderen zal het voor Lara zijn …….

Johan

Nu we eindelijk door die lange winter aan’t geraken zijn, begin ik mijn trainingen progressief verder op te bouwen en krijgt ook mijn persoonlijke kalender enige vorm. Met de winter die we ondertussen bijna gehad hebben zijn vooral de fietstrainingen er wel eens overgeschoten, mijn lopen daarin tegen begint nu toch terug op een niveau te komen waar ik goed mee zal kunnen verder werken tegen de eerste wedstrijden.

Doordat het zwemmen waar ik de vorige winter eens extra hard aan had gewerkt, en naar mijn besluit op het einde van het seizoen toch niet het rendement had uitgehaald wat ik verwacht had, had ik voor deze winter besloten om het terug bij het oude te houden en het zwemmen te beperken tot drie maal per week.

Nu even over het zwemmen, zoals jullie al gelezen hadden op de Wim DD zijn blogje hebben we vorige week tijdens onze tweede P.X. training een redelijk intensieve zwemtraining gehad, en den Bart en de Wim VDW hebben hun uiterste best gedaan om ons eraf te krijgen (wat ze niet gelukt is ). Ikzelf,Mario en Wim hebben wel al onze streken moeten bovenhalen (peddels , pull boys ,….), maar toch op het einde van de training waren we er nog bij , het kan nu wel zijn dat de mannen extensief getraind hebben en wij daarintegen …….. ?

Voor de rest gaan we er nu terug  een beetje voor beginnen te leven, en zal er geregeld terug een blogje in de bus vallen. Mijn trainingen kunnen al door velen gevolgd worden op den asicoach, maar wees gerust veel geheimen zijn er niet bij mij. Zo heb ik vandaag nog niks getraind omdat ik nen zware kop heb door een uigelopen feestje van de fietsers van Grobbendonk, dus dat voor er “beginnen voor te leven “zal vanaf morgen zijn.

Nog tegoed mijn zomerkalender:

29/03/09 Herderen

01/05/09 ploegentriathlon Charlerloi (KTT)

08/05/09 KTT-loop berlaar

10/05/09 Geel

17/05/09 Leuven

21/06/09 Brugge of Stein

05/07/09 Frankfurt

12/07/09 Aarschot

25/07/09 Beerse

02/08/09 Eupen

08/08/09 sterke peer

09/08/09 Lommel

30/08/09 Viersel

02/09/09 Knokke

20/09/09 Ieper

Ook zal ik als training nog verscheide koersen rijden en enkele joggings lopen.

grt

Jo

Met enige vertraging, maar beter laat dan nooit nog een klein verslagje van mijn laatste wedstrijd van 2008 de Kerstcorrida te Herenthout

Met volle goesting , maar met een teveel aan wintervet en een minimum aan training ongeveer 4 hr de week, stond ik tussen enkele toppers aan de start van deze stratenloop. Met gasten die dik onder de 30′ gaan op 9.8 km, wist ik dat ik hier zeker niet mee zou doen voor de prijzen . Mijn eigen tijd 35′40″ in deze periode van het jaar in deze omstandigheden is al bij al nog niet zo slecht maar toch. We weten nu dat er terug werk aan de winkel is, en ik moet zeggen ik heb er terug zin in (was wel even anders na Hawaii). Stap voor stap zullen we ons terug naar een haalbaar niveau werken tegen dat de triathlonwedstrijden terug beginnen (Mei), we hopen natuurlijk terug op een paar uitschieters en snelste fietstijden (-:   Nog een klein nieuwtje dit jaar is dat we gaan proberen maandelijks een teamtraining te doen, zo zal de eertste training binnen twee weken te ’sGravenwezel zijn bij de Wim himzelf , hij heeft me al toevertrouwd dat het niet van de poes zal zijn ( het zal een mtb , crossfietstr. worden) en dat hij ons serieus pijn zal doen …………………….. Maar ik denk er het mijne van, we zullen wel zien (-:  Voor de rest zullen we ook te zien zijn met heel het team in een aantal wedstrijden, ben benieuwd of we er van kunnen profiteren om als team sterker te zijn, maar dat ik samen met Mario op de fiets geraak ………..!! De wedstrijden die we als team doen zullen vast nog wel door Wim op de site gezet worden.

grt

Jo

Oef, eindelijk na 3 winters (ver)bouw ellende zit het erop! Ons huisje is aan de binnenkant volledig vernieuwd en ik moet zeggen dat het resultaat mag gezien worden. Sinds Hawaii waren wij terug begonnen en nu 2 maanden later leg ik de riem er terug af en kan ik eindelijk terug beginnen trainen voor het volgende seizoen. Met enkele kilo’s erbij en een hartslag die bijna 20 slagen hoger is bij arbeid zal ik hard moeten werken om er terug te staan, maar wees gerust want ik ben al van verder teruggekeerd.

Het was een tijdje geleden, maar vanaf nu mogen jullie terug af en toe een sportief blogje verwachten. Mijn eerste test zal normaal op 2de kerstdag zijn, de Kerstcorrida van Herenthout. Ik heb dus nog een kleine 3 weken om me toch een beetje terug op pijl te krijgen.

grt en tot ziens

Jo

Mijn voorbereiding in Belgie was nochtans perfect maar mijn week voor de IM in Hawaii was niet goed.Eerst had ik mijn val en dan krijg ik een hoofdverkoudheid. Op vrijdagavond wist ik al dat het moeilijk zou worden, maar dat het ik het zo moeilijk zou krijgen en dit tijdens mijn sterkste onderdeel had ik niet verwacht. Na 120km fietsen was ik op, volledig op. Ik werd langs alle kanten voorbij gereden, ik heb de laatste 60km echt afgezien, hoe kon dit!!!! Vanaf toen heb ik mijn eindresultaat uit mijn hoofd gezet en heb ik alleen aan finishen gedacht, en dat heb ik dan ook gedaan. Het was wel niet goed, maar gisteren was dit het minste van mijn zorgen. Ik denk ook wel dat het gisteren een zwaar race was, als je alleen al ziet hoeveel profs er gesneuveld zijn.

Mijn team makkers Wim VDW en Loic deden het wel voortreffelijk, maar bij mij en Wim DD was het overleven, dus als team hebben we juist 50% gehaald )   Conculsie van de dag, ik zou het verdomd niet weten hoe het komt, maar ik denk misschien dat ik voor het langere werk niet echt gemaakt ben. Gisteren dacht ik te stoppen met de hele triathlons, maar vandaag denk ik, ik stop er pas mee als ik echt een super hele gedaan heb. Dus see you next year in IM Duitsland.

grt

Jo

Perfecte voorbereiding tot ik in Hawaii belande. Op mijn tweede training op Hawaii was het reeds prijs. Toen ik met Wim Van De Wiele ging fietsen lag ik na 40km tegen moederaarde. Schaafwonden op mijn armen, benen en rug en stijve gewrichten tot gevolg, maar het ergste van alles is niet meer zwemmen tot D-day en dat is nu juist de training die ik hier nog graag wou doen. Spijtig maar niks aan te doen.

Vandaag heb ik het er terug op gewaagd en ben ik met Loic en Wim De Doncker nog een 90km gaan fietsen en ditmaal ben ik er wel blijven opzitten, nu alleen nog zien dat mijn wonden tegen zaterdag genezen zijn.

Met het mottig herfstweer van de laatste week wordt het nu toch wel tijd dat ik kan vertrekken richting Hawaii. Morgenvroeg zal ik in Zaventem vertrekken en zaterdagmiddag moet ik in principe aankomen in Kona waar Wim me sta op te wachten met de auto, om zo mijn teammakkers te vervoegen die al een weekje eerder in Hawaii zijn aangekomen.

Ik heb deze week bewust al een beetje minder gedaan om goed uitgerust aan de start te kunnen staan, mijn voorbereiding is bijna compleet gelopen zoals ik me had voorgenomen dus mijn conditie zou in principe in orde moeten zijn. Hoe ik het weeral heb klaargespeeld om na een heel lange seizoen me toch nog verder voor te bereiden is me telkens een wonder. Ik als echte age-grouper met een voltijdsebaan, een gezin met 2 klein kinderen, een cursus trainer-B die ik er nog tussen neem en enkele athleten begeleiden, heb het toch weeral klaar gespeeld om nog eens tussen de 20 à 25 uren training af te werken. Ik zou zeggen chapeau voor mezelf, maar vooral chapeau en een dikke merci aan Wim De Doncker (teambaas) die er voor zorgt dat we met het beste materiaal ten strijde kunnen trekken. Ook een dikke merci aan den Johnny die mijn lichaam kwa voeding nu toch wel op punt heeft staan voor de lange afstand. De meeste atleten vergeten wel eens dat dit immers belangrijk is op lange afstand,  en zo ook aan Trisport die mijn steunen via Johnny. Maar het belangrijkste, en ik zou het haast vergeten mijn madam Vanessa die er toch een heel seizoen lang soms wel eens alleen voorstaat omdat den deze nog eens 150km moet fietsen of zo. Ik zou zeggen Nessje bedankt en je hebt wel eens een dikke verlof op Hawaii verdient.  Bij deze heb ik het toch wel eens gezegd wat zeker nooit mijn sterkste kant is geweest met bedankjes en zo gooien, maar mensen die me kennen weten het zo wel denk ik dat ik alles enorm waardeer. O ja, ik zou het haast vergeten nu ik toch bezig ben mijn ouders en schoonouders wil ik ook enorm bedanken voor de opvang van mijn schatten van kinderen, en last but not least het bestuur van KTT die me toch de kans gegeven hebben om bij team Planet-X te racen. Thanks to you all.

grt

Jo