Ha … eindelijk nog eens een nieuw berichtje vanuit Limburg …

Momenteel ben ik druk bezig met Triatlon Herderen en ook Limburg226 neemt al zeer veel tijd in beslag. Ook de trainingsaanpak heb ik afgelopen winter overhoop gegooid.

Na het beëindigen van de theorielessen voor Trainer A Triatlon kon ik eindelijk weer eens wat tijd steken in het sporten zelf. Vanaf nu gooi ik al het snelheidswerk overboord en train ik alleen nog maar op “volhoudtijden”. Op mijne leeftijd ga ik niet meer spectaculair verbeteren zonder zware “trainingsinvesteringen” … en die ambitie is al lang voorbij … In het zwemmen gaat alle aandacht naar het zo efficient mogelijk stuwen en dit in 2 trainingen (max 3) per week. Het fietsen zit na onze “geweldige” winter nog in volle opbouw (er is vooral nood aan de combinatie van kracht en souplesse). Voor het lopen doe ik 3x/week de schoenen aan en probeer ik 1 lange loop te doen, 1 kwaliteitsloopje op de piste met enkele vrienden (bvb 8 x 1000 @ 70-80%) en 1 easy run.

Afgelopen zaterdag gingen we met onze nieuwe jeugdclub naar de zwemloop in Bergen op Zoom. En als ik toch daar was kon ik evengoed meedoen. De 1000m werd in 13:33 afgeklokt. Helaas geen voeten om in te hangen … maar wel zeeeeer tevreden met dit resultaat … ben niet stilgevallen en kon zo nog wel een paar 100den blijven draaien … na een zeer easy wissel begon de 10km loopproef … de eerste meter draaiden niet zo soepel … dus nam ik gas terug … en zo mocht ik iedere kilometer sneller en sneller lopen … Is eens iets anders dan steeds trager en trager Mijn tijd was een dikke 2min trager dan vorig jaar (de wedstrijd viel dit jaar één maand eerder), maar ik ben zeer tevreden met het resultaat. Tenslotte diende de wedstrijd ook als zwemtest en had ik in de voormiddag al 75km in de “frisse” regen gevochten tegen de wind … goed zot zeker !

Kasterlee staat al enige tijd op mijn verlanglijstje en als alles goed gaat moet het er dit jaar eens van komen. Niet dat ik een blessure vrees, maar op een zomers ritme blijven fietsen in de maanden november en december is geen lachertje. Daarbij komt nog dat ik elke zaterdag les heb in Leuven (VTS cursus Trainer A Triatlon). Het zal dan ook niet gemakkelijk worden om aan de start te geraken met een “geruststellende” voorbereiding. Maar daarin ben ik niet de enige ! Mensen die dagelijks moet werken van 8h tot 17h krijgen het ook niet op een gouden schaaltje aangeboden. Mijn job in het onderwijs biedt dan veel leukere trainingsmomenten

Ik herinner me de woorden van Reinout VS, toen nog werkzaam voor WBV, nog goed: “Mario … Kasterlee dat is 50% training en … 50% karakter!” Ik hoop maar dat ik dan op 20 december genoeg karakter ga hebben.

Sinds deze week is de voorbereiding tot Kasterlee echt gestart. Voor de geïnteresseerden iets meer uitleg :

Na het prachtevenement Trille bleef ik gewoon door trainen als onderhoudsprikkel (of beter: afkickprikkel). Dan moest ik niet van zo ver terug komen als de echte voorbereiding startte. Deze week (herfstavakantie) begon de specifieke training met een eerste periode van 3 weken opbouwtraining (AC) :

• Fietsen : accent op kracht (basic en specifiek) en uithouding (neuro-musc)
• Lopen : aandacht naar een “economische” loopbeweging (wat dat ook mag zijn voor mij)
• Zwemmen is nu puur onderhoud (accenten : rollen !!!! )

Daarna een rustweekje en de laatste rechte lijn (UV):

• Fietsen : LSD en blokjes op wedstrijdtempo
• Lopen : LSD (neuro-musc uith)
• zwemmen : ??? Dat gaat voor januari zijn …

Zondag start ik in de lange afstand van Reusel (15-60-7,5). Gewoon eens om te voelen wat ik moet verwachten van 15km lopen en dan 60km MTB-en … De conditie is niet optimaal, maar dat hoeft ook niet altijd zo te zijn.

Ja ja, zondag deed ik een dubbele triatlon ! Het is te zeggen … 2 triatlonnekes onmiddelijk na elkaar. Tim en Nick (www.trille.be) hadden een bijzonder leuk concept in elkaar gestoken en dat wilde ik niet missen. Ook al omdat we er met het team gingen starten

Na de werking van de wedstrijdaccomodatie goed begrepen te hebben maakten we ons klaar voor een plons in het frisse … neen, koude 18° water … Ik verkoos om de eerste “swim” zonder wetsuit te zwemmen … brr … In de eerste 5m kreeg ik 3 zwemmer over me heen. Letterlijk OVER me heen … na wat “gepanikeer” en wat water uit te hoesten kon ik dan vanachter terug starten … De trein was toen helaas al vertrokken … Ik zag Johan nog net uit de wissel lopen, maar het gaatje kreeg ik nooit meer dicht Het fietsen en lopen ging me best goed af vandaag. Vooral de wissel lopen-(open water)zwemmen is ZALIG ! Veel plaats om te zwemmen en heerlijk verfrissend … maar ook een veel trager tempo

Deze wedstrijd ontplooide zich in een prachtig landschap ! Er was best veel belangstelling. Tevreden mocht ik terugblikken op een 6de plaats. Johan en Wim deden beter (resp. 2de en 5de).

• Wel jammer dat die trio’s de wedstrijd van de individuelen te veel beïnvloeden (stayeren mocht)
• Wielrenner Sjoerd zette op het einde van zijn seizoen even een stapje opzij naar de triatlonsport … knap gedaan
• Wim Eyckmans was zo sterk dat hij zijn stuur uit de fiets trok … vorkbreuk … gelukkig zonder veel lichamelijk leed … hij gaat nu een veel betrouwbaardere PX kopen
• Joachim VDA kom je ook overal tegen
• Het loopparcours had veel X-terra vergelijkingen … best plezant, al was de verrassing compleet … Ik verwachtte nl een biljartvlakke looponderdeel
• Henk verwachtte zich ook aan een vlakke loop

Zeker tot volgend jaar … en waarom geen 3X ipv 2x ?

Gisteren nam ik deel aan de korte afstand van de schitterende Kraftman. Een super uitdagende off-road triatlon in het bronsgroene Rotem. Mijn fysieke paraatheid is niet echt geweldig. Keulen zit nog goed in de benen, want de spieren “janken” al bij de minste  krachtsinspanning …  en na de wedstrijd gaat het haasten worden om op tijd op het doopfeest van mijn broer zijn spruit te geraken.

Ik was blij dat ik in de ochtend even de tijd nam om de omloop te verkennen …. Organisator JP kennende verwachtte ik wel het één en het ander. Maar dat het loopparcours zo uitdagend ging zijn ? … Oei ! Wat een moeilijke afdalingen … hoe moet ik dat gaan aanpakken … ?

Op het startplatform zie ik plots “Jimbo” staan. Ik twijfelde de eerste seconde even, maar hij was het wel degelijk. Deze topper is even weggeweest uit triatlonland om zijn geluk te beproeven in het knettergekke downhillen. In zijn ambities voor vandaag bleef hij zeer bescheiden … eigenlijk te bescheiden (ook dat siert een mens). Ik wist het wel zeker dat hij goed ging scoren, ook al was zijn voorbereiding verre van optimaal. Zulks een talent gaat niet op 1, 2, 3 verloren, hoor … Den Jim zou ik vandaag niet gaan tegenkomen in de wedstrijd.

• Zwemmen : Man, wat is dat water al vlug afgekoeld … brrr … Na de intense start heb ik de meeste moeite met rechtdoor zwemmen …. ik schiet van links naar rechts … een beetje gesdesorienteerd ?
• Fietsen : samen met ex-leerling (en knettergek fietskanon) Dirk Bullen vertrok ik voor 2 prachtige MTB-ronden van 8km. Dirk beschikte duidelijk over meer reserves want op de gemakkelijke stukken kon hij veel meer vermogen leveren dan ik. Bergop klom ik beter, maar in de technische passages reed ik niet ontspannen genoeg om echt vlot te zijn. Ik moest Dirk laten rijden.
• Lopen : Al vlug haalde ik Dirk terug in, maar in de steile afdalingen liep hij veel sneller dan mij. Zo geraakte ik hem weer weeral kwijt … Het loopparcours was echt prachtig en zeker niet saai … op het einde moest ik me nog serieus reppen om niet voorbijgelopen te worden … Ik werd 5de.
• Na de aankomst spoede ik me snel naar huis om in 10min te douchen en om vlug naar Borgloon te rijden om daar om 13h57 aan te komen … net op tijd … zelfs 3min reserve … oef !

Kortom een mooie wedstrijd die mss niet echt in mijn wedstrijdplanning paste, maar als organisatoren helpen we elkaar … DUS voor wie eens iets anders wilt dan gewoon de standaardtriatlon : www.kraftman-triathlon.be

Bedenkingen :

• Hoe kan het dat ne topper als Jimbo geen sponsoring rondkrijgt ? Die kerel is echt goed … Dan mag ik mezelf gelukkig prijzen om in een team al PX-Inxites te zitten !
• Hoe komt het dat die MTB-ers zo klein rijden en op het vlakke toch even snel zijn als ik op mijn groot verzet
• Wordt je van IM-afstanden echt zo traag ?
• Hoe doen die mannen dat … al lopend voluit gaan in een zeer technische en steile afdaling … is dat mentaal ?

See you

Mario

Een lange afstands triatlon organiseren is veel uitputtender dan er eentje doen … Ik kan het nu wel weten

In de periode rond Limburg226 viel er niet veel te trainen. Nadien was ik even van de kaart. Maar een verfrissend weekendje aan zee met Helen en de kids pompte de batterijtjes blijkbaar terug vol, want ik kreeg het in mijn hoofd om de lange afstand in Keulen mee te doen … één week later.

Mijn zwemmen is momenteel niet goed. De training afgelopen week in Kapermolen (50m bad Hasselt) met wetsuit bevestigde dit gegeven. Het fietsen is zo en zo, maar zeker voldoende om de 180km rond te krijgen. En het lopen zou toch kruipen worden …

De planning op “race day” was als volgt :

• Om 3h40 opstaan
• Om 4h10 vertrekken naar Keulen
• Daar inschrijven (dat kon nog) om 5h40
• Rustig starten met zwemmen, tijd met wissel 1h00
• Easy en ontspannen fietsen, 5h00 = avs 36km/h, en hopelijk niet heel die afstand alleen zoals verleden jaar
• Lopen : de eerste 10km op gevoel, de tweede zou moeilijk worden en de rest op karakter … totaal 4h00.

De wedstrijd ontwikkelde volgens plan in voor mij ideale weersomstandigheden (lekker fris !) :

• Zw : traag gestart, saai tot aan eerste keerpunt, schoot toen wakker en begon in te halen … ik zag bij het uitkomen iets van 56:30 op de klok staan …
• T1 : heel op het gemak
• Fietsen : op gevoel, geen HF, gn snelheidsmetertje, niks … al vlug een paar tempomakers uitgezocht en die blijven volgen (na 70km, zonder waarschuwing opeens een zwarte kaart ! - in Duitsland is 10m zeker 15m en bij één scheidsrechter zelfs 20m) … na 100km werd het groepje moe en ging ik alleen verder met een “staffel”… die werd ook moe en na 165km reed ik nog alleen rond Over mijn fietstijd ben ik zeer verbaasd. Had net geen avs van 38 op dit altijd maar moeten duwende fietsparcours.
• T2 : lang - 6min penalty box - had deze box zelfs gemist en verloor zo 2min extra … maar dat vond ik niet zo erg, ik had nog tijd genoeg vandaag
• Lopen : zeer goed in begin, dacht veel trager te zijn, na 10km toch wel een beetje (veel) moe in spieren, kon wegens maagobstructie ook niks meer eten of drinken, na 20km zwaar (logisch zo zonder energietoevoer), na 25km heel zwaar en moeten overgeven, na 26km wandelen en na 29km gezegd “loop naar de maan”. Spieren waren volledig opgebruikt (te veel eiwit als energietoevoer gebruikt)
• Na de wedstrijd nog 5x een frisse maaglediging ondergaan

Straf dat dit gebeurt bij deze temperatuur (20°) … ik ben niet zo sterk als in de tijd van IM FF (begin juli), maar normaal moet het toch mogelijk zijn om op basisconditie deze wedstrijd op een normale manier te voltooien … zal mss de leeftijd zijn

Ga er de komende weken eens werk van maken; maagonderzoek, advies sportdietist, …

Iemand een NUTTIG advies over de reden van maagobstructie, overgeven van gal, e.d. ?

Zaterdag nam ik deel aan de prachtige non-drafting kwarttriatlon in Kapelle op den Bos. Bij aankomst hoorde ik al vrij snel dat het zonder “pak” zwemmen was … yes ! Misschien een vreemde reactie voor een niet-zwemmer zoals ik, maar MET wetsuit zwemmen vind ik maar niks. Momenteel hou ik het zelfs bij een speedsuit (Orca S1) ipv een wetsuit. Zulk een pak is veel dunner dan een normaal wetsuit en geeft me een veel beter zwemgevoel.

In Kapelle o/d Bos kwam ik als 10de uit het water, op niet zo een grote achterstand van de eerste zwemmer (ex-topper Luc Huntjes) … en al vlug reed ik naar de kop van de wedstrijd waar Bruce de dirigent van het gebeuren was.

Ik twijfelde voor de start of het, gezien de straffe wind, wel verstandig was om met mijn 82-101 wielcombinatie te rijden, maar tijdens de race bleek dit toch veruit de beste keuze. Ik was zelfs blij dat ik met deze  tuben-combinatie reed, want nu wist ik dat stootlekken niet kunnen voorkomen … 

Tijdens de fietsproef ging het er erg hard aan toe (avs 42.0) … Hannes en Sam lieten een sterke indruk … maar door een slimme zet lukte het me toch om als eerste T2 binnen te rijden … vanaf toen ging het iets minder sterk

Tot km 5 kon ik de derde plaats vasthouden, maar mijn looptred was verre van soepel om deze positie te kunnen handhaven … uiteindelijk finishte ik als 7de … looptempo 3:54 … dat moet beter !

Aan dat lopen is dus nog werk !

De wedstrijdorganisatie zelf verliep vlekkeloos. Er moest zelfs geen enkele zwarte kaart getrokken worden !

Ben  net terug van een korte vakantie na het zweetwerk in IM FF … het was geen succes. De voorbereiding was tip-top en de conditie bleek ook supergoed (voor zo ne oude man), getuige mijn optreden in Stein (sprint) en de Bilzen Run (21km) … Er is maar één zaak dat me dan nog klein kan krijgen … de hitte. En ja hoor … in mijn 5de lange afstands triatlon is het al voor de 4de keer boven de 30°C. Sinds mijn deelname aan de Croccodile Trophy heb ik zeer veel problemen met extreem warm weer . Niet starten is dan de beste keuze, maar gezien het kostenplaatje van deze wedstrijd gaat niemand om die lullige reden niet starten.

In Frankfurt stad ging de t° tot 35° …  Ik dus onderuit met een hitteslag, 4 baxters en een ritje in de ambulance … en vooral boos, boos op die onnodige hitte, want zo goed en zo fris had ik nog nooit gezeten in een Ironman ! En voor er weer heel wat gezeurd wordt over drinken en koeling, … ik heb alle wetenschappelijke artikels al gelezen, ik maak mijn eigen sportdrank, reed absoluut met de remmen op (vraag maar aan Wim VDW) … maar het mag niet baten … Volgend jaar Ironman Syberie voor mij

Maar niet geklaagd, het is maar sport, hé … Er gebeurden de laatste tijd wel ergere dingen om ons heen ! Ergens ben ik wel zeer content van mijn wedstrijd … dit opent perspectieven voor de toekomst, want hetgeen ik wilde verbeteren was ook duidelijk beter !

Proficiat aan de finishers van PX en 3coach, alsook voor Tim, Olivier en Jimmy !

Pinkstermaandag werkte ik de mooie sprinttriatlon van Bocholt af … het zwemmen en lopen waren best goed. Het fietsen daarentegen draaide echt vierkant. Ik mocht best tevreden zijn met de vierde stek die ik toen behaalde. De wedstrijd leverde vooral heel wat trainingsinformatie op … we hebben er ondertussen aan gewerkt …

Afgelopen zaterdag nam ik deel aan de recreatieve sprint van Stein … lekker dicht bij huis … Een goede test voor het materiaal zo vlak voor IM FF. De laatste dagen zat ik wel met een hoop opgestapelde vermoeidheid en in de voormiddag werkte ik nog een pittige fietstraining van 100km af (avs 35). Thuis gekomen twijfelde ik of het wel verstandig was om naar Stein te trekken, want mijn lijf was erg moe … maar de goesting was groter dan het verstand …

Na de woelige zwemstart, waar ik me volledig liet wegdrummen, was het vooral zoeken naar ruimte … op de terugweg kon ik eindelijk mijn eigen tempo zwemmen … Terug op de kant hoorde in Hans Cleemput zeggen dat Bart (Geysen) al 1 minuut weg was …

Op de fiets vond ik direct het super ritme waar ik al zo lang naar op zoek was … de benen waren niet fris, maar wel sterk … ik duwde de versnelling vlot rond en ook het technisch bochtenwerk ging super hard … geweldig plezant ! Na 10km had ik onze vriend uit Lommel te pakken .. nu even stevig op de tanden bijten (en de benen waren al zo moe)  om een gat te slaan … dat lukte en met 1′30 voorsprong mocht ik als eerste gaan lopen … 5km

Dat lopen mog er ook best zijn … Bart, de betere loper, kwam niet dichter, beter zelfs , ik liep zelf op hem uit … Weer geweldig ! De WDD-kes hebben duidelijk hun vruchten afgeworpen !

Het was al van Viersel (Sprint 2007) geleden dat ik nog gewonnen had. En eerlijk gezegd, de tegenstand was (buiten Bart) ook niet zo zwaar … Maar ge moet het maar doen, hé ! Vooral het sterke fietsen stelde me zeer tevreden ! Meer dan 41 gemiddeld op het golvende en soms zeer technisch parcours …

Nu de laatste training naar IM FF afwerken en dan vooral die vermoeidheid kwijtspelen ! Zodat we op 5 juli terug fris zijn ! Hopelijk houden te temperaturen het dan ook een beetje fris !

Op vraag van klimgeit Walter ging ik afgelopen weekend een duurtrainingske doen in de Vogezen. Het is wel al 3 jaar geleden dat ik nog “fatsoendelijk” bergop en -af heb gereden, maar een training van 205 km kwam me nu wel goed uit …

Om 7h15 stonden we aan de start voor een ritje met 4300 hoogtemeters … Aangezien mijn fietsen niet al te super gaat de laatste tijd wist ik dat het zeer belangrijk was om mijn HF zones te respecteren. Dat lukte aardig goed. Ik klom steeds binnen mijn eigen ritme en belande zo in de tweede groep, op 2 min van de kopgroep die we regelmatig voor ons uit zagen rijden … Elke beklimming ging beter en beter en idem dito voor de afdalingen … Het klimritme nestelde zich terug in de benen en het vertrouwen bergaf steeg steeds meer en meer. In de met kiezel bezaaide afdaling van de Col Du Hunsdruck knalt mijn voorband … amai nie … ik daalde nochtans vlot vooraan in de groep en had best een hoge snelheid … gelukkig niet tegen de grond geslagen en nog net die aankomende bocht kunnen insturen … jammer dat ik vanaf nu alleen verder moest (wissel duurde 4min) … dus van km 127 tot 180 alleen moeten rijden en veel tijd verloren daar hier de wind in het nadeel zat en het parcours ook veel dalende wegen omvatte  … Na 180km komt eindelijk groep 3 aansluiten en rijden we naar de gevreesde slotklim Planche Des Belles Filles … Een vreselijke klim, die doodloopt (en dus eigenlijk onnodig is ) ! De groep startte hier veel te snel en al gauw kon ik de meesten remonteren … ik reed amper 10km/h (en soms nog veel trager) … het voelde net als een 5km durende krachttraining … pfff … in 7h01 (nettotijd) reed ik de 204km … 6400kCal en HFavg 143 … totaal 40ste in 7h05 … hiermee ben ik (momenteel) tevreden ! Zeker omdat ik nu de PX-roadbike volledig op maat heb kunnen zetten … geen last van de rug heb gehad en het gevoel van power weer terug begint te komen … nog 2 weken om de “super” terug te krijgen …

Amigo Walter bleef goed in groep 2 zitten en finishte in 6h55 … knap gereden !

Les 3 Ballons is zeker een aanrader voor triatleten … Zet dit evenement maar op je “To Do List”

Mario

Deze halve triatlon van Leuven is voor mij de eerste belangrijke wedstrijd van het seizoen. De voorbije winter had ik extra veel gelopen, zelfs het fietsen aan de kant gelaten … eens benieuwd wat het resultaat ging zijn. Op pistetrainingen loop ik tijden die ik nooit eerder gelopen heb, zonder me kapot te lopen. Maar triatlon blijkt toch nog iets anders …

• Zwemmen : om geen kletsen te krijgen start ik volledig buitenom. Beter een paar meters meer dan zitten te woelen in het pak. Het water is koud … ik zwem “ontspannen” en dankzij de tikken van enkele hevige collega’s moet ik 2x mijn CChip terug vasttrekken …
• Fietsen : De eerste 10km liepen zoals gewoonlijk niet lekker … daarbij kwam ook nog die tegenwind. Bij het binnenrijden van Leuven (10km) breek de schroef die mijn aerobar om het stuur klemt … sh… ik wil niet panikeren en besluit er het beste van te maken … Dan maar op één barend de wedstrijd afwerken. Na 20km zie ik achterom … daar komt iets roze aan … Johan … ik wacht en samen rijden we van groepje naar groepje … Door de vele oneffenheden is het niet gemakkelijk om op die ene barend te blijven liggen … ook het trekken op het stuur gaat nu niet meer … Maar toch is het veel ontspannender rijden met een sterke teammate in de buurt … Nu begrijp ik waarom ze altijd in groepjes samentroepen … ook al rijden ze op 7m … Dat scheelt bijna 100 Watt !
• Lopen : Ik start op een gemakkelijk gevoel en loop tegen 4min/km … maar stelselmatig verzwak ik en begint het meer op een training te lijken … Johan en later Wim passeren vlotjes … in ronde twee krijg ik het gezelschap van Henk … dat help om niet in de DNF lijst te komen … ik loop nu tegen 4′45/km … zeer gemakkelijk, maar sneller willen de benen absoluut niet … In de laatste kms komt er nog een extra patat en moet ik mij sterk maken om niet te achteruit te schuiven …
• Conclusie : niets was super vandaag … zwemmen en fietsen was wel goed gezien de omstandigheden, lopen is toch frustrerend … Na de wedstrijd volledig geblokkeerd hoog thoracaal (wat wilt ge als ge alles op de rechter aerobar rijdt) en veel last van misselijkheid … MAAR daar doen we het toch voor, hé
• Toekomst : Ik vraag me af of het niet beter is om mij terug te focussen op dat fietsen … zwemmen zal niet zo spectaculair meer veranderen, lopen blijkbaar ook niet, maar op de fiets kan het nog een stuk sneller … Och ja … volgende week spreken we weer anders …
• Bedankt aan de vele toeschouwers en supporters !!!
• De organisatie was tip top ! Knap hoe ze het klaar krijgen om dit spectakel in een stad als Leuven te organiseren. Maar het parcours in NEERPELT is toch 10x mooier, vlotter en volledig hobbel-de-bobbel vrij. Al onze wegen zijn goed geasfalteerd en we zitten volledig in het groen tussen veel bomen en struiken …