Deze week heb ik mijn planning gemaakt voor het 2de deel van het seizoen.  Na Lanzarote had ik meer tijd nodig dan ik dacht.  Het oorspronkelijke doel om 2 ironmans op minder dan 2 maanden af te werken was voor mij te hoog gegrepen.  Dit kan mijn lichaam nog niet aan. Nu exact 1 maand later voel ik mij terug vrij goed.  Deze week heb ik nog niet heel veel getraind maar ik voel dat alles stillaan terug op zijn plooi aan het komen is.  Vorige week kon ik maar 1 dag lopen en moest ik 2 dagen rust in acht nemen.  Toen ik vrijdagochtend aanzette voor mijn looptraining dacht ik dat het weer 2 dagen rust zou worden.  Echter zaterdag was alles weer ok.  Dus probeerde ik gisteren en vandaag terug en met succes!   Het lijkt erop dat ik vanaf volgende week weer normaal zal kunnen trainen . Volgende wedstrijden staan nog op het programma :Aarschot, Eupen 1/2, Sterke Peer 1/8, Zwintriathlon 1/4, Keulen 1/2 en Hawaii  

Dit weekend heb ik samen met Geert Van Gils (3coach atleet) een heel mooie niet stayer 1/4 triathlon gedaan in Zwitserland.  

Reden van dit uitstapje : Geert is een Belg die woont en werkt  in Zwitserland.  Na een succesvolle carrière als judoka heeft hij de overstap gemaakt naar triathlon.  Dit weekend ging hij zijn eerste 1/4 triathlon meedoen.  Zo had ik een goed excuus om naar Zwiterland te gaan hé .  

Zaterdagmorgen vertrokken Stijn (boezemvriend) en ik om 5uur, zonder landkaarten maar met een goed uitgeschreven plan (dank u Els), richting Zurich.  Kort na de middag waren we ter plaatste en werden we verwelkomt door Geert, Els (de vrouw van Geert) en Evi (dochtertje), Wout (de jongste) lag nog een middagdutje te doen in bed.  

In de namiddag reden we nog even richting Zug (stadje waar de triathlon zou doorgaan) om ons in te schrijven.   Ondanks het feit dat er al 748 atleten waren ingeschreven was er ook voor mij nog een plaatsje vrij.  Sinds de Ironman van Lanzarote had ik nog niet veel gedaan; de doelen waren nog even veraf  en de zin om al te herbeginnen was er nog niet.   De laatste 2 weken voelde ik ook aan mijn linkerknie dat het nog wat vroeg was om al te herbeginnen.  Toen ik in Zug aankwam was van geen zin geen sprake meer!  de locatie was gewoon prachtig (zie foto).  

Toen we terug  kwamen had Els de pasta al klaar staan  en zo konden we de nodige koolhydraten tot ons nemen.  Nog even wat voetbal zien en dan ons bedje in voor weer een korte nacht. 

Om 5uur 20 liep de wekker af en kroop ik uit het bed voor het ontbijt.  Gelukkig was Zug niet zo ver en kon ik nog even op het bed gaan liggen. Tegen kwart voor 7 vertrokken we dan richting startplaats.  Nog juist de fiets zetten en “even” het toillet bezoeken voor het nodige gewichtsverlies.  Dit laatste nam heel wat tijd in het was een lange rij .  Met nog 10′ voor de start hadden we niet veel tijd over en zo moesten we ons nog reppen om op tijd te zijn.  Net toen ik mij helemaal vooraan had gelegd, ging het startschot al.  Zwemmen ging goed maar ik miste duidelijk wat snelheid en watergevoel door enkele weken wat minder te zwemmen.  Op de fiets ging het verbazend goed: ik fietste onmiddellijk enkele snelle zwemmers voorbij en had een goed gevoel – na 40 km had ik een gemiddelde snelheid van net geen 41 km/h  en met een gemiddelde actual power van 260 watt op mijn ergomo moet ik tevreden zijn.  Als 7de mocht ik beginnen lopen.   Het lopen viel me, in tegenstelling tot andere keren, echt zwaar.  Ik finishte als 4de in mijn categorie en als 8ste overall.   Geert deed het voor zijn eerste triathlon bijzonder goed.  Hij overleefde het zwemmen en reed nadien tegen een gemiddelde snelheid van meer dan 38km/h (niet slecht voor iemand die vorig jaar nog geen fiets had).  De afsluitende 10 km liep hij  in iets meer dan 43min.  Na een paar lekkere koffies een stukjes kersentaart   en weer een mooie triathlonervaring rijker keerden we tevreden terug naar huis.   Bij deze wil ik Geert en Els nog eens bedanken voor de gastvrijheid. 

uitslag

Door Johan Goossens: 

Afgelopen zondag meegedaan aan de BT6 kwarttriatlon in Wachtebeke. Op domein Puyenbroeck, een wedstrijd speciaal voor de niet triatleten. Een uitgelezen gelegenheid dus om mijn eerste kwartje te doen en om eens te zien waartoe al dat trainen afgelopen winter en lente al toe geleid heeft.

800m zwemmen in een 50m bad, 5x een rondje van 8km fietsen en 3×3,3km lopen was de opdracht. Ik had me ingeschreven via hun website enkele maanden geleden en moest toen ook mijn zwemniveau opgeven, kwestie van de banen in te delen. Ik heb toen heel eerlijk “slecht” ingevuld, aangezien ik toen pas 3maand zwom.

Baan 7 moest ik delen met nog 14 anderen! En bij het inzwemmen (de weinigen die dat deden althans) bleek dat we slechts met 2 man een deftige crawl deden. Ook van een gentlemens agreement om op voorhand te bespreken wie vooraan mag zwemmen, was hier geen sprake.
We moesten zelfs vanop de kant het water induiken bij de start. Ik had me redelijk autoritair als eerste opgesteld, en bij de start dook ik er dan ook als eerste in. De andere crawl zwemmer in de baan bleek net wat sneller en die heb ik dan ook maar 100m gevolgd. Nodeloos te zeggen dat het elke lengte vechten was om voorbij te steken en in te houden voor spookschoolslagzwemmers. Uiteindelijk op 17min10sec het water uit en het deed wel deugd om eens in een wisselvak bomvol fietsen te komen. Ik schat dat ik ergens op een 15de plaats zat van de 180.

Bij het fietsen (niet-stayeren) vloog ik er gelijk goed in en had er de eerste ronde nog 3 te pakken. En dan begon het, de derde ronde vlogen de groepjes van 4 à 5 man me rond de oren.
Geen enkele official die controle uitvoerde! En bij het ingaan van de 4de ronde besloot ik om ook niet heiliger te zijn dan de paus en sloot me ook bij een groepje aan. Onmogelijk om te zeggen hoe snel ik reed, omdat ik mijn magneetje op mijn voorwiel verdraaid had bij het in elkaar steken van mijn fiets. Ik ben dus een groentje hé . En dat blijkt nog meer uit de volgende flater… Na de 5de ronde hing ik zo fanatiek in het wiel van mijn voorganger, dat ik bijna weg was voor een 6de ronde en de ingang van het wisselvak voorbij reed. Wist ik veel dat ik een ronde voorlag op die mannen. Dus via de uitgang, onder protest van de organisatie, het wisselvak in, en met het nodige tijdverlies de loopschoenen aan.

Het lopen voelde aanvankelijk niet erg vlot aan, ik voelde een kramp sluimeren in de rechter hamstring, dus besloot ik het rustig aan te doen. Na een kilometer of 2 voelden de benen beter aan en trok ik het gas open. Ik heb zeker nog een plaats of 10 goedgemaakt, maar het was onmogelijk te zeggen wie er in dezelfde ronde liep als ik. De laatste kilometer schoot er die kramp dan toch in en heb ik heel eventjes moeten stretchen, waardoor de eerste vrouw me nog voorbij kwam.

Eindtijd 2u26min, plaats onbekend en de uitslag staat nog niet op hun site, maar een absoluut goed gevoel over mijn wedstrijd. Bedankt voor de coaching El Tigre! En op naar de volgende in Kapelle-op-den-bos.

Op mijn “To Do” lijstje dat ik begin dit jaar opstelde kan ik al enkele zaken schrappen.  Podium Age group en Hawaii qualificatie zijn ok.  Verder stond er op het lijstje een Marathon beneden de 3 uur lopen en een Ironman beneden de 9 uur finishen.  Nu ik           heb besloten om niet van start te gaan in Oostenrijk zal benenden de 9uur gaan moeilijk worden. Daarom wil  ik in Hawaii  mijn plaats van 2006 verbeteren (161 plaats)

Ik ga mijn programma dus lichtjes aanpassen daarover deze week meer.

Nu voor de liefhebbers hier wat tussentijden van mijn marathon.  Reeds na 20 km was het voor mij duidelijk dat onder de 3 uur lopen er niet inzat. Ik liep te traag!  Rekening houdend met verval hier mijn visie over de tijden en hoeveel ik te traag liep om 3 uur te lopen.  Nu 6 min op een marathon lijkt niet veel.  Maar het is zeker niet evident om zo maar even 6′ sneller te lopen.  dwz 10″ per km sneller.   Het zal voor een andere keer zijn misschien op Hawaii .  Kijk ook naar de gemiddelde hartslagwaarden die ronde per ronde zakt. 

Hier volgen de tussentijden per 5km 250m

Lap1 : 20:54 hartslag 162 bpm

Lap2: 21:30   (30″ te traag) hartslag 160 bpm gem

Lap3: 22:16 (30″ te traag) hartslag 161 bpm gem

Lap4: 22:24 (30″ te traag) hartslag 158 bpm gem

Lap5: 24:10 (te traag 1′) hartslag 155 bpm gem

Lap6: 24:14 (te traag 1′) hartslag 153 bpm gem

Lap7: 25:24 (te traag 1′30″) hartslag 151 bpm gem

Lap8: 25:20 (te traag 1′30″) hartslag 150 bpm gem

Totaal = 3:06:08  gem 156 hartslag

Zaterdagmorgen 24 mei : na een goede maar korte nachtrust maakte ik me klaar om met de wagen naar de start te rijden.  Ginds aangekomen juist nog even de bandjes op de juiste druk pompen, energiebars en gels in het fietszakje steken, een extra bandje aan de fiets kleven!!!!! , 2 x naar het toilet, Kristel nog een dikke zoen geven en op naar de startlijn. Aan supporters geen gebrek! Aan de startlijn stonden naast mijn vrouwtje ,trouwe supporter nonkel Marcel, mijn meter, tante Dette, William, Magda, Dorenda en tal van Belgische supporters. Ze hadden zelfs de grote El Tigre vlag mee, die ook te zien was in Hawaii 2006.  Ik stond op de eerste lijn, goed aan de buitenkant van de eerste boei.  Echter al snel werd duidelijk dat de meesten aan de buitenkant wilden zwemmen.  Na wat geklop en getrek kon ik me losmaken en in mijn ritme rustig de eerste ronde afgelegd.  Na één ronde kom je even aan de kant en loop je over het strand. In mijn enthousiasme net iets te wild het water terug ingedoken waardoor er water in mijn brilletje liep.  Even op de rug brilletje goedzetten en weer verdergaan.  Na iets meer dan 53 min zat het zwemmen erop.  Het is echter een eindje lopen naar de wissel (dit verklaart ook de lange wisseltijden).  Ik deed mijn pak onder de douche volledig uit zodat ik comfortabel naar de tent kon lopen  om me om te kleden.  Toen ik op mijn fiets wou springen voelde ik dat er iets niet klopte.  De binnenband die ik onder het tasje had gekleefd met powertape was losgekomen en zat volledig in mijn wiel gedraaid.  Met nog één bandje zette ik de weg verder. Ik had in mijn “special needbag” nog een tweede binnenbandje gestoken, als ik pech zou hebben had ik toch nog iets achter de hand.  Op de fiets zag ik Xavier Diepart (een sterke Belgische age group atleet uit mijn categorie) net voor me rijden.  Oei, dat is al snel dacht ik bij mezelf  normaal komt hij me maar na 80 km voorbij.  Even later was het de buurt aan teamgenoot Loic.  Ik trooste me bij de gedachte dat ik  de Deen Bent Anderson (vorig jaar goed voor een 14de plaats op Lanzarote) voorbij reed.  Nu wat ik nooit op training gehad heb gebeurde nu wel hevige pijn in mijn onderrug.  Maakte van de eerste kilometers een echte hel: na 70 km reed ik +/- in een 50ste positie en boven op Timanfaya kwam Planet X teamgenoot Alain voorbij.  Net op dat moment kreeg ook hij zijn moeilijk moment en sloeg bij mij alles om . Plots voelde ik terug kracht in de benen en haalde ik de een na de andere terug in.  Na 135km reed ik in een 34ste positie en na 150km fietse ik Xavier Diepart terug voorbij ook Alexander Lang (vorig jaar 11de) pakte ik terug.  Als 27ste kwam ik binnen na het fietsen.  Nog nooit schoof ik na het zwemmen naar voor op de fiets. Toen ik begon te lopen voelde ik meteen dat het goed zat; na 5 km liep ik al als 3de in mijn age group.  Na 24km liep ik als 2de niet pro en ook 2de in mijn age group.    Het enige waar ik aan dacht was volhouden, nu dit mag je niet meer laten liggen.  Echter in de laatste 4 km liep er mij nog een age grouper voorbij (uit de cat 35-40).  De marathon zat er voor mij op na 3uur 6min (onder de 3uur lopen zal ergens anders moeten gebeuren!) als 3de amateur overall en 2de in mijn age group was mijn slot voor Hawaii een feit.  Samen met Wim en Alain gaan we naar Kona, het zal ongetwijfeld een blij weerzien zijn.  Wat er de komende maanden op til staat, moet ik nu rustig eens bekijken.  Niets moet, alles mag (al is het wel begrensd laat Kristel weten….)de foto’s volgen nog 

door: Johan Goossens

Dat is een vraag die ik dikwijls gesteld krijg van kennissen. Zeker diegenen met ook een gezin met kleine kindjes en een fulltime job. Grote ogen trekken ze, vol ongeloof, als ik ze vertel over mijn nieuwe passie, namelijk triatlon.

Ik antwoord dan steevast planning en een vrouw die ermee akkoord gaat. Want om iedere week 9 tot soms 11 trainingen tussen mijn agenda te wringen, moet ik echt dagen vooruit plannen. Ik heb gelukkig een job die me enkele “gratis” trainingen per week toestaat.
Zo kan ik 1 keer per week op en af fietsen naar Brussel centrum, toch goed voor 60km. (Iedereen verklaard me hiervoor suïcidaal) En ik kan ’s middags een uurtje gaan lopen in het warandepark (een goeie smogtraining voor Peking). Daarnaast zijn er de vaste trainingsavonden sinds jaar en dag, zijnde dinsdag en donderdag. Vroeger was dat voetbal, daarna atletiek en sinds 4maanden dus zwemmen. De zwaarste dobbers voor mijn vrouw om te slikken evenwel, zijn de voormiddagen in de weekends. Manlief ofwel 3uur op de fiets, ofwel een uur zwemmen, gevolgd door een uur lopen. Terwijl zij alleen op onze (b)engeltjes van zoontjes let, het eten maakt, het huishouden doet enz…

Dan is er ook nog te vermelden, de flexibiliteit van mijn 3coach Wim VdW, die direct mijn schema aanpast indien nodig, en die me zegt welke training ik kan overslaan als het echt moet.

Maar zoals je al erg veel hebt gehoord, achter elke man moet vooral een sterke vrouw staan.
Dus als ik ooit ga trainen voor de iron man, zal mijn succes toch staan of vallen met mijn eigenste iron lady. Dikke kus aan mijn zoeteke dus X. En ik zal er ook eentje geven in de plaats van mijn collega triatleten aan hun respectievelijke iron ladies!

Zaterdag opstaan om 04u45 om de auto’s te laden 100 liter water, 200 blikjes cola, 50 suikerwafels, 100 sportbars, 50 gels, 50 franchipannekes, 100 wafeltje, 6 pakken princekoeken, 11 grote cakes, poeder voor 40 liter energiedrank, 50 balisto’s,… dat zou moeten volstaan om 32 fietsers van energie te voorzien.  En dan richting bakker om koffiekoeken te gaan halen. Om 7 uur konden we van start gaan met de eerste proef voor de roze trui.  Blijkbaar was roos niet echt in trek want na enkele seconden kwamen de eersten reeds boven water.  Georges mocht al eerste de roze  leiderstrui aantrekken.  Na het zwemmen de auto’s laden, een koekske eten en we konden vertrekken richting Zeeland. We vertrokken in 1 groep tot de eerste bevoorraading.  En reeds van bij het begin werd er een aardig tempo gereden.  Met de wind grotendeels in de rug vlogen de km voorbij.  Maar op de stukjes zijwind was het voor degenen die aan de verkeerde kant zaten toch  al deftig op de trappers duwen.  Op de Oesterdam was het een vrij tempo waar iedereen zich eens kon uitleven.  Ik zag er een sterke Loic die blijkbaar in een bloedvorm verkeerd.Na de bevoorraading splitsen we op in 2 groepen (het tempo van groep 2 lag ook nog aardig hoog).   Na 165 km op de fiets volgde nog de 10 km loop met inschatting.   Ik had iets goed te maken.  In Spanje maar liefst 3min ernaast.  Nu ging ik voor 43min ofwel mijn trainingstempo van de laatste weken.  Ik kwam aan in 42′40 slechts 20″ ernaast maar er waren er 4 die nog beter deden waaronder “onze Jan” bal op zijn geschatte tijd.  Wim DD deed het deze keer iets minder goed zou het niet gewoon een toevalstreffergeweest zijn in Spanje?  Voila de eerste dag zat erop en na een korte nachtrust en een stevig ontbijt terug op pad voor 190km de eerste 2 uur zaten er al 72km op dat beloofde voor de resterende 120km!  Het was bij momenten echt waaier rijden en ik zat dikwijls niet in de waaier!  Nu als ja Lanzarote  gaat doen kan dat geen kwaad he een beetje wind.  Op de oesterdam werd er weer aardig doorgereden tot de 2de bevoorraading.  Vol tegen wind reden de hardrijders  Mario, Johan, Alain, Wim en Tim  van iedereen weg.  Ik hield me iets rustiger alhoewel: continue aan 280 watt a 300 watt is voor mij toch serieus intensief hoor.  Na 190 km zat dag 2 erop.   Met een lekerre  Leffe en friet met stoofvlees werd het weekend  afgesloten.  Ik wil iedereen die erbij was nog eens bedanken voor het leuke weekend en sfeer.   Wim DD is al plannen  aan het maken voor Epic III, dat beloofd !           

Er zijn nog 2 bedjes vrij  voor epic  26 en 27 april .  Ze voorspellen dit weekend mooi fietsweer dus dat belooft!

laat maar weten he wim@3coach.be of wimvandewielle@3coach.be

de dagplanning staat bij 3coach events op deze site